Woede Laten Varen

Woede Laten Varen – Je Meer Dood Dan Levend Voelen
Ik kon me niet veroorloven om nog iets te verliezen of om nog eens door iemand gevraagd te worden om voor hen te zorgen. Het maakte me allemaal zo moe. Als er nog één verantwoordelijkheid bij zou komen of als ik nog één verwoestend verlies moest meemaken, dan zou ik ongetwijfeld knettergek worden en in het ziekenhuis opgenomen moeten worden. Verschillende keren vroeg mijn psychiater aan Mark om me te laten opnemen, maar steeds smeekte ik hem om hier niet aan toe te geven. Mark's ziekte was nu een terminaal stadium ingegaan en zijn artsen hadden hem verteld dat hij nog maar 3 of 4 pijnlijke jaren te leven had. Hij nam zware doses morfine en kon geen vast voedsel meer eten. Elke avond moest ik hem aan zijn tube aansluiten, die hem vloeibaar voedsel toediende. Zelfs in mijn geestelijk zwakke toestand had Mark me als zijn verzorger nodig. Zonder mij had men hem in een hospitium gestopt. In een gebroken wereld waren we dus nog steeds elkaars "reddingssloep".

Ik voelde me meer dood dan levend. Meer dan eens nam ik met opzet te veel van mijn geneesmiddelen, in de verwachting nooit meer wakker te worden. . . maar altijd zonder succes. Zelfs toen had God een plan voor me.

In 2001 genas de Heer Mark op een wonderbaarlijke manier van zijn terminale ziekte. Ik had geen idee dat hij de Bijbel van begin tot eind had zitten lezen en naar Jezus had uitgeroepen. Je zou denken dat deze gebeurtenis mijn leven zou veranderen, maar het werd alleen maar erger. Ik kroop dieper en dieper in mezelf en verstopte me steeds meer voor de wereld om me heen. Het duurde weken, misschien wel maanden, voordat ik begreep en geloofde dat Mark inderdaad genezen was. Vreemd genoeg gaf dit me een nog verlatener gevoel. Ik was nu niet meer nodig in mijn gehate rol als verzorger. En ik zag hoe Mark zowel de legale geneesmiddelen als de illegale drugs opgaf, die ik zelf zo graag wilde nemen om mezelf te bedwelmen. Ik wilde niet inzien wat er werkelijk aan de hand was. Pas veel later realiseerde ik me dat God alles van me af moest nemen, inclusief mijn gezond verstand, om in mij niet alleen een nieuw hart voor Hem te scheppen, maar ook een afhankelijkheid en een vertrouwen dat ik nog nooit gekend had.

Woede Laten Varen – Een Reis Naar Herstel
Eindelijk, tegen het einde van 2001, met de Heer aan mijn zijde, begon ik mijn reis naar herstel. Op deze reis leerde ik erg veel over het nemen van verantwoordelijkheid voor de keuzes die ik in mijn leven gemaakt had. Ik leerde ook erg veel over het belang van vergeving en ik leerde dat je je niet hoeft te schamen voor falen. Ik leerde dat ik niet alle lasten voor iedereen kon dragen. Ik kon niet elke wond van anderen oplappen en ik kon niet verantwoordelijk zijn voor het geluk en het welzijn van alle andere mensen. Dit was het begin van een bevrijding uit de gevangenis van depressie, spanningen en codependency. Het vers Johannes 8:32 sprak tot mijn hart: "U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden".

Na verloop van tijd was ik er klaar voor om mijn medicatie en mijn illegale drugs op te geven en na een paar weken was ik in staat om het helemaal zonder medicijnen te doen. Voor het eerst in vele jaren kon ik helder denken. Terwijl ik Zijn Woord begon te lezen en de mensen begon te vergeven waarvan ik het idee had dat ze me onjuist behandeld hadden, begreep ik dat God me geheeld had van deze "chronische depressie en angsten".

Ik moest Mark vergeven voor zijn zelfzuchtigheid en zijn misbruik; mijn broer voor de manier waarop hij me gebruikt had, en mijn ouders voor hun gebrek aan interesse in mijn leven. Ik moest ophouden met anderen de schuld geven en toegeven dat een groot gedeelte van mijn woede, wrok en bitterheid voortkwamen uit mijn onvermogen om "nee" te zeggen tegen de mensen waar ik van hield. Ik had zelf een gebrek aan grenzen en samen met onwijze beslissingen die ik had genomen had dit tot mijn situatie geleid.

Terwijl ik geleidelijk uit deze wereld van ontkenning stapte, realiseerde ik me dat ik ook anderen moest vragen om mij en mijn vele misstappen jegens hen te vergeven.

De moeilijkste dingen om te vergeven waren mijn eigen falen en zwakheden, inclusief het faillissement waar Mark en ik mee te maken hadden. Maar door dit proces begreep ik eindelijk dat God sterk is wanneer ik zwak ben en dat Hij van mij houdt, ongeacht wat er gebeurt.

Met elke stap van vergeving klom ik een beetje verder uit de put waarin ik geleefd had en in een nieuw leven waarin mijn Heer het brandpunt was. Ik ontdekte een nieuwe denkwijze, een manier om als Christus te denken, geen wereldse manier. Ik bevond me wel nog in deze wereld, maar was geen onderdeel meer van de wereld.

Woede Laten Varen – Genezing Komt van God
God bleef me achtervolgen en eindelijk, toen ik me het meest gebroken voelde, reikte ik naar Hem uit. Hij greep me in Zijn liefdevolle armen en toen ik alles aan Hem over gaf bevrijdde Hij me en herstelde Hij mijn ziel. Jeremia 31:3-4 zegt: “Ik heb je altijd liefgehad, mijn liefde zal je altijd vergezellen. Ik breng je weer tot bloei. Je zult weer dansen. . .”

De wereld vertelt ons dat we "alles voor elkaar kunnen krijgen als we maar proberen" en dat we "trots moeten zijn op onze eigen kracht en onze onafhankelijkheid". Maar de Heer leert ons in Johannes 15:5: "Zonder mij kun je niets doen". In Spreuken 13:10 leren we: "Door overmoed ontstaat slechts twist" en in Jeremia 17:5: "Vervloekt wie op een mens vertrouwt, wie zijn kracht ontleent aan stervelingen, wie zich afkeert van de HEER".

Tot ik er klaar voor was om alles aan onze Heer Jezus over te geven kon ik geen rust voor mijn ziel vinden. De Heer heeft me veel dingen geleerd, maar ik ben ervan overtuigd dat de beste les bestaat uit overgave. Door mijn woede te laten varen en door mijn onvergevingsgezindheid, mijn wrok en mijn bitterheid over te geven is er nu ruimte voor genade, liefde en vreugde. Door mijn wil aan Zijn wil over te geven heb ik een nieuw leven ontdekt dat gevuld is met acceptatie, vergeving en vrede.

Mark en ik groeien nog steeds samen in ons huwelijk en het is sterker dan ooit. Ik geloof dat dit komt doordat het nu gebouwd is op de fundering van Christus en gebonden is door een liefde die door tegenslagen gesterkt is, door mislukkingen bescheiden gemaakt is en door vergeving vernieuwd is. Mijn broer en ik praten regelmatig met elkaar en alle wonden in onze relatie zijn geheeld doordat we de waarheid onder ogen zagen en elkaar vergaven. En tenslotte, toen ik leerde hoe ik mijn ouders hoe dan ook kon eren, begon ik hen te vergeven, te accepteren en onvoorwaardelijk lief te hebben in de wetenschap dat het niet mijn taak was om hen te veranderen.

Wie ik nu ben? Ik ben nu een vrouw onder Christus en mijn nieuwe wereld is gevuld met genade, liefde en vreugde. Ik probeer niet meer om alle problemen voor iedereen te verhelpen, noch probeer ik mensen zelf te verbeteren. Ik realiseer me dat dit God's werk is en dat Hij dit prima zonder mijn hulp kan doen.

Wie ben jij en hoe ziet jouw wereld er uit? Ik moedig je aan om die wereld van genade, liefde, vreugde en vrede ook te vinden. Deze staat op je te wachten. Het enige dat je hoeft te doen is het aan de Heer overgeven van al je onvergevingsgezindheid, je spijt, je schuldgevoelens, je wrok en je bitterheid.