 |
 |
Waar Bent U God - Kan Ik Gewoon Weglopen?
Toen ik van mijn broer's begrafenis thuiskwam realiseerde ik me dat ik dat ik van koers moest veranderen en ik begon tot God voor hulp te bidden. Ik was boos, gekwetst en eenzaam. Ik realiseerde me dat het leven kort was en dat dit mijn begrafenis had kunnen zijn. Ik wist niet zeker of ik naar de hemel zou zijn gegaan als ik gestorven zou zijn en ik moest daar iets aan doen. God verhoorde mijn gebeden en ik werd naar een andere luchtmachtbasis van de Air Force in een andere staat overgeplaatst. Nadat ik aan mijn nieuwe omgeving gewend was geraakt, begon ik weer actief in een kerk te worden en ik zwoer ook bij de vrouwen weg te blijven. Maar God had een plan. . .
Ik ging naar een technische opleiding in Denver en daar gebeurde iets grappigs. Ik leerde er werkelijk helemaal niets over computers, maar ik ontmoette er wel mijn toekomstige vrouw. Ik herinner me de eerste keer dat ik haar zag. Het was 13 November, rond 7 uur in de ochtend. Ze hield de deur voor me open toen ik het gebouw binnenliep. De eerste keer dat ik naar haar keek realiseerde ik me niet dat ik op zoek was naar mijn zielsverwant, maar ik was dat wel. De eerste eigenschap die ik in haar herkende was dat ze recht voor zijn raap was, ze toonde ruggegraat, en ze liet niet met zich sollen -- het juiste soort mens om mij op het rechte pad te houden. Precies een jaar na ons eerste afspraakje stapten we in het huwelijksbootje.
Vlak na ons huwelijk werden we naar de oostkust overgeplaatst waar onze eerste zoon geboren werd. Ik was zo opgewonden. Het was een ongelooflijke ervaring om te kunnen helpen bij de bevalling van mijn zoon. Wat een geschenk van God! Dat was één van de gelukkigste dagen van mijn leven. Ik keek er naar uit om er voor hem te zijn terwijl hij opgroeide. Er zouden twee vaders zijn die Dylan in mij zou zien. Ik wilde dat hij zijn aardse vader zou zien, maar belangrijker was dat hij zijn Hemelse Vader zou zien.
Het zou een hele uitdaging worden, vooral omdat ik steeds gefrusteerder raakte met de kerk en met de godsdienst van mijn jeugd. Ik was niet meer gelukkig waar ik was, maar ik wilde het ook niet achterlaten. De kerk was het enige goede dat ik aan mijn jeugd had overgehouden. Maar uiteindelijk realiseerde ik me dat ik er genoeg van had. Na het er jaren moeilijk mee te hebben gehad, verliet ik de kerk.
Toen ik mijn rug naar de kerk keerde, liep ik ook van God weg. Ik wist dat Hij er nog steeds was, maar het kon me niets meer schelen. Ik wilde alleen zijn. Ik begon weer te feesten en greep elke gelegenheid aan om te drinken. Het maakte me niets uit. Ik gaf zelfs niet veel meer om mijn vrouw. Maar dat weerhield ons er niet van om een tweede zoon te hebben. Ik voelde me nu compleet. Ik was er tevreden mee om de rest van mijn leven rond deze twee jongens op te bouwen.
Ik had altijd al de wens gehad om mijn kinderen in de kerk te laten opgroeien, dus ik voelde me aanvankelijk wel schuldig omdat ik me van God en de kerk had afgekeerd, maar met elk glas dat ik dronk voelde ik me meer op mijn gemak met mijn beslissing. Er zou later in hun levens nog genoeg tijd voor God zijn. Het leven ging verder en ik voelde me steeds meer op gemak met mijn ervaring "in de wildernis".
Ik ging met pensioen van de luchtmacht en dat bleek een enge overgang te zijn. Ik had altijd het gemak en de zekerheid van een baan gehad, maar nu moest ik het in de "echte wereld" zien te maken. Ik vond het zo deprimerend. Zonder dat ik het doorhad nam God weer iets van me af waar ik afhankelijk van was geworden. Ik vond een baan en werd aangenomen, maar ik raakte depressief. Ik herinner me hoe ik naar huis reed en en er aan dacht om vol gas te geven en tegen één van de pilaren van de brug aan te rijden. Ik wilde dat mijn leven voorbij was. Ik was het leven beu en ik kon er niet meer mee omgaan. Ik had geen hechte band met mijn vrouw. Mijn kinderen waren voor mijn ogen aan het opgroeien maar ik had ook met hen geen hechte band. Natuurlijk hield ik van hen, maar ik wist ook dat ze ooit zouden opgroeien en me zouden verlaten.
Ik werd ontslagen. Ik moest voor mijn gezin zorgen en ik had hulp nodig. Ik nam de tijd om over alles na te denken en toen opende God een deur voor me; Hij maakte het mogelijk dat ik een baan als burger kreeg op een basis van de luchtmacht.
Waar Bent U God - Zal Ik Wakker Worden?
We besloten dat we toch echt een kerk moesten bezoeken en we probeerden verschillende plaatselijke gemeenten, maar geen enkele daarvan bleek te zijn wat we nodig hadden. De jongens vielen er in slaap of zaten steeds maar onrustig te bewegen of staarden voortdurend naar de klok en vroegen steeds wanneer het afgelopen zou zijn. Ik werd er gek van. Aan de binnenkant schreeuwde ik het uit naar God, maar ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik had er moeite mee om Hem onder ogen te komen omdat ik me steeds verder van Hem vandaan had bewogen.
Zou ik ooit wakker worden?
Nadat we een paar dagen met vrienden hadden doorgebracht om Oudejaarsavond te vieren, reed ik met de jongens door Texas op weg naar huis. Het was ongeveer 3 uur 's middags toen het me zwart voor de ogen werd. Op het ene moment reed ik 120 kilometer per uur en het volgende moment reed ik naast de weg. Ik werd wakker en probeerde snelheid terug te nemen. Ineens vlogen we de lucht in en landden we in een greppel. Ik was ernstig gewond. Eén van mijn ruggewervels was gebroken en mijn gezicht was door de achteruitkijkspiegel vermorzeld. Het was een wonder dat de jongens er heelhuids van af waren gekomen. Ik verbleef uiteindelijk 18 dagen in het ziekenhuis en had twee zware operaties. Ik was dankbaar dat ik nog in leven was.
Waar Bent U God - Kan Ik Naar U Terugkeren?
Het maakte niet uit hoe ver ik van God weg probeerde te lopen, ik realiseerde me dat ik nooit verder kan gaan dan de lange arm van God's liefde. Dit ongeluk was een perfect voorbeeld; er waren vele ontknopingen en wendingen die God's genade en geduld duidelijk aantoonden. Toen ik het bewustzijn verloor zwenkte ik naar links, het gras van de middenberm op. Als ik naar rechts had gezwenkt dan zouden we midden in een groep bomen terecht zijn gekomen. Ik had geen verlamming en geen blijvende schade aan mijn ruggemerg en zenuwen. Elk van deze dingen had heel anders kunnen aflopen, maar dat gebeurde niet omdat God's hand mij beschermd had -- Hij beschermde me en behoedde me voor de dood en blijvend letsel. Psalm 139:13 zegt: “U weefde mij in de schoot van mijn moeder, u deed mij ontstaan.” Ik wist dat God mij had gevormd en dat Hij er in al deze gebeurtenissen voor mij was!
Na ongeveer een jaar geprobeerd te hebben om tot een normaal leven terug te keren, bezochten we een nieuwe kerk. Zodra we er binnen stapten voelde ik een vrede en ik wist dat ik mijn thuis had gevonden. Iedereen glimlachte en ze leken allemaal "echte" mensen. Het was een wonderbaarlijke plaats. Er speelde een band op het podium en de muziek was geweldig. De pastor, een man van mijn leeftijd, las uit de Bijbel, hoofdstuk na hoofdstuk en vers na vers. Hij begon een nieuwe serie lessen uit het boek Genesis. Hoe gepast. . . misschien was dit voor mij ook wel een nieuw begin. Het leek wel alsof hij al na 15 minuten afsloot maar toen ik op mijn horloge keek bleek dat er al anderhalf uur was verstreken!
Ik was er van overtuigd dat de jongens nu ondertussen de ruimte van de Zondagsschool wel gesloopt moesten hebben. We haastten ons er naar toe en tot onze verbazing hadden de jongens enorm veel plezier en vroegen ze allebei of we de volgende week weer terug konden komen. God had ons thuisgebracht. Tijdens het hierop volgende Paasweekeinde gaven mijn twee jongens hun harten en hun levens aan Jezus. Datzelfde jaar werden we allemaal gedoopt en gaf ik mijn leven opnieuw aan Christus over. Ik gaf Hem alles wat ik had, niet alleen mijn hart.
Waar Bent U God - U Bent Er Altijd Geweest. . .Wachtend Op Mij.
Door mijn terugkeer naar huis, naar God, weet ik dat mijn zonden vergeven zijn en ik ben me er van bewust dat ik zelf deze vergeving met anderen moet delen. Ik heb mijn vader vergeven voor zijn bijdrage aan mijn rotte jeugd en ik heb mezelf vergeven voor de dingen die ik zelf beter had kunnen doen. Ik hou van mijn Hemelse Vader met heel mijn hart, ziel en verstand, en ik heb ook mijn aardse vader lief en ik respecteer en waardeer hem. We zijn goede vrienden geworden.
Wat God voor mij, met mij en door mij gedaan heeft is onbeschrijfbaar. En weet je wat? Hij heeft diezelfde liefde, passie en vreugde voor jou! Net als ik heb jij een vrije wil. Je moet voor God kiezen.
In Matteüs 7:7 leren we: “Vraag en u zult krijgen; zoek en u zult vinden; klop en er zal voor u worden opengedaan!” Kies voor God. Hij heeft al voor jou gekozen!
Kies Voor God!
Dit is een waargebeurd levensverhaal.
Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?
Praat over ons:
Volg ons:
|
|
| English
|
| Social Media | |
|
| |
Praat over ons:
Volg ons:
|
|
| | Reflections | |
|
| |
|
Zin Vinden in een Tragedie
Slecht Functionerend Gezin
De Reis Video
Hollywood
Broeders in Christus
Wanhopig op Zoek naar Hulp
Je Onschuld Verliezen
New Age Leerstellingen
Met Boosheid Omgaan
Bronnen Voor Verder Onderzoek
|
| | Aanbidding | |
|
| | Gemeenschap | |
|
| | Discipelschap | |
|
| | Bediening | |
|
| | Evangelisatie | |
|
|
| Bestaat God Wetenschappelijk? | |
|
| | Bestaat God Filosofisch? | |
|
| | Is De Bijbel Waar? | |
|
| | Wie Is God? | |
|
| | Is Jezus God? | |
|
| | Waarom Christendom? | |
|
| | Groei met God | |
|
| | Populaire Kwesties | |
|
| | Levensproblemen | |
|
| | Herstel | |
|
|
|
|
|
