Op Zoek naar God

 en Hem Vinden!

U bent hier: Het Leven >> Op Zoek naar God

Op Zoek naar God
Ik weet uit eerste hand hoe het is om op zoek te zijn naar God en een inzicht in de Bijbel, terwijl je volledig in het duister tast over allebei deze onderwerpen. Er was een tijd in mijn leven waarin ik niet eens wist dat ik gewoon naar de winkel kon gaan en een Bijbel voor mezelf kon kopen. Ik zei wel eens tegen mijn man: "Als ik een Bijbel had, dan zou ik hem lezen. Dan zou ik God kennen."

Op dat punt in mijn leven kende ik niemand die zelf een Bijbel had. Ik had er nog nooit een gezien tot de dag waarop mijn man thuiskwam met een verrassing voor me -- mijn eigen Bijbel. Hij was zo groot dat ik hem met twee handen moest dragen. Ik nam hem meteen mee naar de sofa en begon in het boek Genesis te lezen. Ik las één of twee pagina's per dag. Ik las bijna het hele Oude Testament en begreep helemaal niets van wat ik had gelezen. Toen dacht ik dat het misschien een beter een idee zou zijn om eerst het Nieuwe Testament te lezen. Ik deed dat en het enige dat ik uit deze lezingen wist te halen was dat Jezus belangrijk was. Ik wist niet waarom, maar ik wist wel dat Hij belangrijk was. Ik bleef de Bijbel week in week uit lezen omdat ik God eerlijk waar wilde leren kennen.

Enkele maanden later werd er aan de deur geklopt. Twee vrouwen deelden literatuur uit over God. Ik dacht: "Wauw, dit is geweldig, mensen die God kennen". Ik liet hen binnen. We praatten een tijdje en ze vroegen me toen of ik een Bijbelstudie met hen wilde doen. Natuurlijk zei ik ja -- ik was op zoek naar God en ik dacht dat zij het antwoord hadden.

Wekelijks kwamen we in mijn huis bijeen om een Bijbelstudie te doen. Ongeacht wat we bestudeerden, ik bleef de Bijbel elke dag lezen. Na elke sessie ging ik op mijn knieën en bad ik God dat Hij me zou helpen om de waarheid te leren kennen. Ik zei dan: " God, ik begrijp al die verschillende kerkgenootschappen niet. Ik weet niet wat juist is. Toon het mij alstublieft". Op dit moment kende ik persoonlijk niemand die ook maar enige kennis had over de Bijbel, behalve mijn vriend Bobby dan, maar die woonde meer dan 2000 kilometer van me vandaan. Ik dacht dat ik helemaal alleen was. Verschillende maanden nadat we onze Bijbelstudie waren begonnen gebeurde er iets verbazingwekkends. Er werd iets gezegd waarvan ik in mijn hart wist dat het verkeerd was. Ik sprak en zei: "Ik las zojuist het tegenovergestelde van wat je zegt toen ik een paar dagen geleden mijn Bijbel las". En het gebeurde nog eens, en toen nog eens, en toen zo vaak dat ik de Bijbelstudie beëindigde.

Toen sloeg het noodlot toe. Er ontstond een brand in mijn kelder en er was zoveel rookschade dat we een bedrijf moesten huren om het hele huis schoon te maken. Er waren vier kleine ramen die ze op die éne dag niet hadden kunnen schoonmaken, en dus vertelden ze me dat een zekere Rob later in de week zou terugkomen om het karwei af te maken.

Een paar dagen later, op één van de koudste dagen van het jaar kwam Rob inderdaad om de ramen schoon te maken. Hij ging de garage in met zijn emmer, maar binnen een paar minuten klopte hij al op de kelderdeur om naar boven te kunnen komen. Hij zei dat het zo ontzettend koud was en dat hij even zijn handen moest warmen. Ik vroeg hem of hij even naar boven wilde komen voor een kop soep en dat klonk hem goed in de oren. Toen hij aan de keukentafel ging zitten maakte hij een opmerking over mijn Bijbel en vroeg hij of ik een Christen was. Ik antwoordde: "Ik heb geen flauw idee; ik heb mijn Bijbel nu al bijna een jaar lang zitten lezen en ik begrijp niets van wat ik aan het lezen ben. Ik weet dat Jezus belangrijk is maar ik weet niet waarom". Hij vertelde me toen over een kerk waarvan hij dacht dat ik deze misschien graag zou willen bezoeken. Ik vroeg of hij er ook naar toe ging en hij zei ja.

De volgende Zondag ging ik weifelend naar die kerk, samen met mijn twee jonge zonen. Ik was zo bang dat ik geen woord hoorde van wat de voorganger zei. Ik kon er maar niet over uit dat hij een gewoon pak droeg. Ik was Katholiek opgevoed en daarom leek me dit ietwat bizar. Ik hield de jongens dicht bij me en zat daar in mijn stoel te beven. Ik was opgelucht toen ik Rob zag, maar ik zag geen mogelijkheid om dicht bij hem te zitten. De daaropvolgende week ging ik weer terug naar deze kerk en ik werd een regelmatig bezoeker. Na mijn eerste bezoek heb ik Rob nooit meer gezien.

Creëer een 'SOCIAL BOOKMARK'!   Backflip   BlinkBits   Blinklist   blogmarks   del.icio.us   digg   Furl   Raw Sugar   reddit   Shadows   Simpy   Spurl   Technorati   Yahoo My Web   More...   |    WAT IS DIT?