Met Boosheid Omgaan

Met Boosheid Omgaan

 - Woede en Afwijzing
U bent hier: Het Leven >> Met Boosheid Omgaan

Met Boosheid Omgaan – Het Perspectief van een Kind
Mijn moeder had geen idee hoe ze op een gepaste manier met haar boosheid kon omgaan. Ze groeide op in een thuis dat met pijn gevuld was. Er vond veel misbruik plaats.

Het gezin van mijn vader was anders. Hoeweel ik niet veel over mijn vader's familie weet, herinner ik me sommige momenten bij mijn oma thuis. Mijn oma, mijn tante en mijn vier ooms waren allemaal zachtaardige, liefdevolle mensen. Ondanks deze tederheid weet ik dat mijn opa aan vader's kant ook een mishandelende aard had. Hij vocht tegen alcoholisme, wat aan deze kant van mijn familie veel leek voor te komen.

Ik herinner me hoe ik een opmerking maakte tegen mijn lerares in de eerste klas. Ze was een knappe blondine en ik zei, waar mijn moeder bij was: "Mijn pa zal jou wel een stuk vinden!" Voor een zesjarig kind was het een onschuldige opmerking, maar hoe kon ik ooit zelf met zoiets op de proppen komen? Het antwoord is eenvoudig. Thuis werd ik vaak blootgesteld aan sexueel getinte opmerkingen.

In die vroege jaren van mijn leven begon het misbruik in ons huis. Mijn moeder was een overweldigend personage en als de zaken niet naar haar wens gingen, dan werd ze kwaad. Die boosheid werd dan op grove manieren op de familie losgelaten.

Net als andere kleine jongens zat ik vol kattenkwaad. Op een dag nam ik een flesje nagellak en schilderde ik hiermee een lachend gezicht aan de onderkant van het toiletdeksel. Mijn moeder strafte me door mijn vinger- en teennagels rood te lakken en me vervolgens zo aan mijn oma te laten zien om te laten zien wat voor een slecht kind ik was. Ze verzekerde zich ervan dat iedereen mijn handen en voeten kon zien. Deze en andere vernederingen waren een vast onderdeel van mijn kindertijd en waren ongetwijfeld erg pijnlijk.

Toen ik klein was, was ik erg trots op mijn mannelijke lichamelijke opmaak. Ik weet niet precies waarom, maar dit scheen mij erg belangrijk te zijn. Ik kan er alleen maar naar raden, maar ik heb het idee dat het te maken had met de sexueel getinte opmerkingen die ik thuis altijd hoorde. Dus ik besloot dat het wel gaaf zou zijn om mijn edele delen aan mijn zus en haar vrienden te tonen. Voor straf moest ik een behoorlijk lange tijd naakt naast de eettafel staan. Ik werd vernederd. Mijn ouders beschouwden mij als hun "domme kind".

Met Boosheid Omgaan – Leren Hoe Anderen te Beheersen
Mijn moeder was een boos iemand en ze ging hiermee om door andere mensen te verlagen en hen te vernederen. Dat gaf haar het gevoel dat ze de situatie onder controle had. Beschaamdheid was de manier waarop ik leerde hoe ik andere mensen kon laten doen wat ik wilde. Ik begon andere mensen in verlegenheid te brengen en te vernederen. Het gaf me een gevoel van autoriteit en belangrijkheid. Jarenlang had ik niet door dat dit de reden was dat andere scholieren me op het schoolplein in elkaar sloegen. Ik had moeten inzien dat ik lichamelijk niet sterk genoeg was om mijn sarcastische woorden kracht bij te zetten. Andere mensen in verlegenheid brengen werd zo'n overheersend iets in mijn leven dat ik een eeltlaag ontwikkelde voor de gevoelens van andere mensen. Het leek me niets te kunnen schelen of ik mensen met mijn vernederende opmerkingen zou kwetsen.

Mijn leven was zo zeer gevuld met pijnlijke momenten dat alleen God's genade me heeft weerhouden van het aanrichten van een bloedbad op mijn school. Mijn vader had een geweer en op een zeker moment had ik het idee dat dit geweer de enige manier was om mezelf te beschermen. Ik was boos omdat ik gehaat en afgewezen werd en omdat ik erg eenzaam was. Ik wilde wraak nemen op alle mensen die me slecht behandeld hadden. Ik realiseerde me niet dat ikzelf mensen slecht behandelde door hen met mijn vernederende opmerkingen in verlegenheid te brengen. Ik had goed geleerd hoe ik mijn grote mond kon gebruiken, door mensen te vervloeken in plaats van hen te zegenen. Ik had de verkeerde manier geleerd.

Toen kwam er een Christelijk gezin in onze straat wonen. Nadat mijn buren me vertelden dat ik "gered moesten worden of anders naar de hel zou gaan", had ik het idee dat redding de betere keuze van de twee was. Maar dat was wel ongeveer waar mijn toewijding ophield. Ik ging naar de kerk, maar dat veranderde mij niet.

Met Boosheid Omgaan – Op Zoek naar Antwoorden
Toen ik 17 was verliet ik vrolijk het ouderlijk huis om in de luchtmacht te dienen. Hier vond ik nog meer afwijzing en pijn. Mijn oversten en mijn mede-piloten waren misbaksels. Ze weigerden met me samen te zijn, vanwege mijn grote mond. Maar ik zag dat anders. Ik zag alleen maar de afwijzing en mijn eenzaamheid bleef groeien.

Tijdens de trainingsmaanden en de eerste maanden van de technische opleiding ging ik naar de kerk, maar ik feestte ook met de niet-Christenen. Ik was tegelijkertijd op zoek naar acceptatie en liefde van de kerk en van de wereld. Mijn eerste permanente post was in Las Vegas, Nevada. Dat is geen goede plek voor een jonge Christelijke man. Gelukkig vond ik een goede kerk, waar de twee pastors mannen waren die een voorbeeld van God's liefde en acceptatie bleken te zijn. Ik zou de volledige inslag van hun invloed op mij pas jaren later kunnen zien.

Toen ik 20 was stuurde de luchtmacht mij naar Europa. Daar kreeg ik steeds meer belangstelling voor allerlei soorten bedieningen en begon ik veel meer tijd met andere Christenen door te brengen. Ondanks mijn vernieuwde interesse had ik mijn persoonlijke leven niet veranderd. Ik wilde nog steeds wat de wereld mij te bieden had. De begeerten die ik daarvoor had werden nu onbeheersbaar.

In deze periode van mijn leven bevond mijn sexuele aandrang zich op een hoogtepunt en zelfbevrediging werd een dagelijkse routine. Ik sprak er wel eens met oudere mannen over en die vertelden me dat het allemaal wel oké was. Maar toch voelde ik in mijn hart een extreem schuldgevoel. Het verlangen om op te houden met masturberen was zo sterk dat ik zelfs overwoog om zelfmoord te plegen zodat ik zou stoppen met zondigen. Ik was te laf om dat zelf te proberen, dus vroeg ik God om me te doden. Hij koos er voor om mijn leven niet te beëindigen. Ik moest dagelijks zien te leven met de zonden van mijn lichaam, mijn woede en mijn overheersend gedrag. En toch werd mijn hart steeds sterker naar de bediening getrokken. Maar hoe kon dit waar zijn? Hoe kon God mij tot zich roepen met al die bagage die ik met me meedroeg? Hoe kon ik een dienaar van Hem worden en nog steeds zonde in mijn leven hebben?

Lees Nu Met Boosheid Omgaan Pagina 2!

Dit is een waargebeurd levensverhaal.


Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?




Volg ons:


English  
Social Media
Praat over ons:

Volg ons:


Reflections

Nog een Kind Willen
Het Leven
Woede Laten Varen
Vader-Zoon Relaties
Kind van Gescheiden Ouders
Op Zoek naar God
Verhaal over een Miskraam
Levensverhaal
Waar Bent U God?
Bronnen Voor Verder Onderzoek

Aanbidding
Gemeenschap
Discipelschap
De Chronologische Bijbel
Bediening
Evangelisatie
 
 
Bestaat God Wetenschappelijk?
Bestaat God Filosofisch?
Is De Bijbel Waar?
Wie Is God?
Is Jezus God?
Waarom Christendom?
Groei met God
Populaire Kwesties
Levensproblemen
Herstel
 
Zoek
 
Add Met Boosheid Omgaan to My Google!
Add Met Boosheid Omgaan to My Yahoo!
XML Feed: Met Boosheid Omgaan


Het Leven Thuispagina | Over Ons | Sitemap
Copyright © 2002 - 2014 AllAboutLiving.org, Alle Rechten Voorbehouden.