Een Ongelijk Span Vormen

Een Ongelijk Span Vormen – God Werkte in Mijn Hart
Mike deelde mijn passie voor de Heer niet en dat schiep de spanning van een ongelijk span. Ik kan me niet herinneren dat ik Mike continu met het Woord verveelde of zo. Ik zat gewoon elke avond stilletjes mijn Bijbel te lezen. Ik had geen studiebijbel dus nam ik in me op wat ik kon begrijpen. Mike snapte niet waarom ik mijn tijd aan het verdoen was.

Mijn man wilde geen kinderen meer dus liet hij een vasectomie uitvoeren. De assistent-arts in het ziekenhuis maakte een fout waardoor dit niet helemaal geslaagd was, en dus raakte ik een jaar later weer zwanger. Mike's eerste opmerking was dat ik "het maar moest laten verwijderen". Ik verzekerde hem er op een kalme manier van dat dit een leven was dat we binnen in mij deelden. De zwangerschap maakte de zaken niet gemakkelijker en dus concentreerde ik mijn gebeden nu op Mike's begrip.

God zorgde ervoor dat ik mij met speels gemak door de bevalling heen werkte. Mijn favoriete bijbelvers was in die tijd: "Ik sla mijn ogen op naar de bergen, van waar komt mijn hulp? Mijn hulp komt van de HEER die hemel en aarde gemaakt heeft". Na twee generaties van jongens in Mike's familie zegende God ons met een kleine meid. Ze is sindsdien Mike's kleine "oogappel".

Mijn man en ik waren ondernemers. We hadden enkele bedrijven die succesvol waren en enkele bedrijven die minder geslaagd waren. Mijn laatste onderneming, een bruidswinkel, was de bron van veel wrevel tussen Mike en mijzelf. Ik had deze bruidswinkel namelijk van de grond af opgebouwd. Ik hield van de detailhandel en had me altijd tot de modewereld aangetrokken gevoeld. Als je iets ter wereld brengt en er een naam mee verwerft, dan is het later moeilijk om dit weer los te laten.

Tijdens mijn 10 jaren in de bruidsmode had ik een naaister in de regio leren kennen. Natuurlijk is het handig om een goede relatie met een kleermaakster te hebben als je zelf een bruidswinkel hebt. Ze werd één van mijn beste vrienden. Ze nodigde me regelmatig uit voor hun evangelistische bijeenkomsten. Op een Zondag ging ik er naar toe en toen werden mijn ogen en oren als nooit tevoren geopend om het Woord van God te ontvangen.

Mijn winkel was financieel onstabiel geworden. Het leek wel alsof ik tien stappen terug moest doen voor elke stap die ik voorwaarts leek te zetten. Eindelijk slaagde God er in om tot me door te dringen en Hij zei: "Als dit er toe zou leiden dat Mike tot mij zou komen, zou je de winkel dan sluiten?"

De beslissing was erg moeilijk maar ik gaf me aan God's wil over. Vrijheid regeerde nu in mijn hart en in de daaropvolgende anderhalf jaar verkocht ik de hele inventaris. Ik sloot de winkel op 30 Oktober en in de maand Juni die hierop volgde vond er een overstroming plaats die meer dan een meter water in de winkel zette. Wat een rommel zou dat zijn geweest met al die witte bruidsjurken! God had Zijn genadige hand ongetwijfeld naar mij uitgestrekt.

In deze periode bleef ik wachten. Ik wachtte af om te zien wat God in Mike's leven zou gaan doen. Hij kreeg een interesse in het spelen van de gitaar, en dus leerde ik hoe ik de mandoline kon spelen. Een harmonica-speler sloot zich bij ons aan en ik verruilde de mandoline voor een basgitaar. Wat een vreugde was dit! Als trio wilden we optreden en dat deden we dan ook op een aantal familiefeestjes. We zongen oudjes uit de jaren zestig, zeventig en tachtig.

Die herfst raakte ik depressief en ik kon het aan niemand goed uitleggen. Ik had een behoefte om creatief en doelgericht te zijn. Heb jij ooit het gevoel gehad dat jij jezelf zou verliezen als je op een bepaalde plek zou blijven stilstaan? Ik wel.

Ondertussen had mijn kerk me een baan aangeboden als administratieve hulp voor de pastor. Ik nam deze gelegenheid met beide handen aan. Maar ik voelde me geestelijk nog steeds niet gesteund. Ik wist dat God voor Mike aan het werk was maar mijn ongeduld kreeg de overhand. De gebeden en smeekbeden voor hem leken in het verleden aan dovemansoren gericht te zijn geweest. Hij is een goed mens, een man met integriteit.

Jarenlang bad ik voor hem aan het altaar en deze gebeden leken niet verhoord te worden. Gebeden door de kerk, de dekens en de pastor leken vergeefs te zijn. Advies uit boeken, het hardop uitspreken van mijn wensen, handopleggingen op zijn kussen 's nachts, het leek allemaal niet te helpen.

Een Ongelijk Span Vormen – Aanhoudende Trouwe Gebeden
Ik had zelfs klassikaal een les onderwezen die zich concentreerde op huwelijken die een ongelijk span vormen, gebaseerd op 1 Petrus 3. Ik verblijdde me wanneer de echtgenoten van anderen Christus aanvaardden, maar had zelf verdriet aan mijn binnenkant. Ik had alle juiste antwoorden, maar het was niet volgens God's tijdschema. . . nog niet.

Misschien was ik wel op zoek naar een magische truc, maar je kunt God niet op een dergelijke manier gebruiken. Het moest wel zo zijn dat God op een verandering in mij aan het wachten was. Was er een gedeelte van mij dat zich meer op één lijn met God moest bevinden? Eindelijk besloot ik om gewoon op mijn geloof te vertrouwen. Dapper zei ik tegen God: "Dit is het jaar. Dit is mijn jaar. Ik heb alles geprobeerd wat ik ook maar kan verzinnen. Ik heb alleen Uw beloften om mij aan vast te houden. U zei dat 'ik en mijn huishouden gered zou worden’. Het is Uw Woord, Heer. Ik ben moe. Het is aan U.”

Januari van 2007 kwam en ging. Mike besloot om van baan te veranderen, van een baan bij de stad naar een baan bij de staat. Hij vroeg me om zijn sollicitatiebrief op Dinsdag op het betreffende kantoor af te geven. Ik deed dat en het meisje dat daar werkte vertelde me dat zijn brief in het systeem verwerkt zou worden. Ze zei dat hij elke zes maanden een nieuwe sollicitatiebrief moest indienen en dat het moeilijk was om een baan op deze afdeling te krijgen.

Op Donderdag kreeg Mike een telefoontje van de afdelingsmanager voor een sollicitatiegesprek. Het gesprek verliep prima en ze vertelden hem dat ze in de komende weken een beslissing zouden nemen. Ze belden hem de volgende Donderdag en vroegen of hij binnen twee weken kon beginnen. Hij nam de baan aan. Zijn collega's vroegen welke vrienden hij daar had, omdat hij deze baan wel heel gemakkelijk gekregen had. Ik wist dat het de hand van God was. Op dit moment geloofde Mike dat het gewoon door de omstandigheden kwam.

Hij begon vragen te stellen over de zin van zijn leven. Hij begon zijn nieuwe carrière helemaal onderaan de ladder, maar hij vroeg zich wel af hoe hij daar terecht was gekomen. Hij begon met mij naar de kerk te gaan. Op een Zondag liep ik met hem naar het kantoor van de kerk zodat hij zich kon inschrijven voor een cursus waarin hij interesse had getoond. God had het allemaal zo voor elkaar dat hij en de pastor zelf die dag de enige mensen in deze cursus waren. Later kwam hij weer naar buiten en gingen we naar huis.

Later die avond belde de vrouw van de pastor mij en vroeg me of ik helemaal in de wolken was. Ik vroeg: "Waarom dan?" Ze vertelde me dat Mike die ochtend zijn leven aan Christus had overgegeven. Ongelooflijk! God deed het zonder poespas en zonder tranen. Het was allemaal zo gewoon als ademhalen.

Een Ongelijk Span Vormen – De Gevolgen van Eenheid
Sindsdien gaat Mike naar de bijeenkomsten met de mannen van de kerk. Er zijn relaties opgebouwd die lang zullen standhouden. Hij heeft de Bijbel nu van begin tot eind gelezen. Terwijl hij op het werk relaties opbouwt, brengt hij ook hen terug naar Christus. Hij noemt zijn baan "zijn droomveld".

Mijn hele leven is veranderd. . . alweer. Ik heb een priester in huis, een vertrouweling in de Heer, iemand om samen de Schrift, preken, de Christelijke leer en boeken mee te delen. Ons huis is nu één avond per week een celgroep voor muziek.

De Heer heeft Mike's broer er toe aangezet om de verlossing te aanvaarden. Dit gebeurde op de dag waarop Mike gedoopt werd. Er werd die dag veel gehuild. Onze harmonica-speler heeft zijn leven weer aan de Heer gegeven. We zien hoe de Heer ook in andere levens aan het werk is.

God is miraculeus en Hij geeft je het verlangen van je hart. Elk onderdeel van mijn leven is veranderd en vernieuwd. Ik kan de zegens niet in mijn hand vasthouden. Mijn getuigenis als 'de vrouw van een ongeredde echtgenoot' is nu veranderd in 'leren te leven met een gelovige'. Het met elkaar delen van God's Woord is bijna als de hemel.

En wat zal de toekomst brengen. . . God's beloften. Als de afgelopen 36 jaar een aanwijzing zijn voor de toekomst in dit leven, dan kan ik er niet op wachten. God houdt de toekomst in Zijn hand en als we in God's licht blijven, dan zal de duisternis ons nooit meer bereiken. Het beste moet nog komen.